ingezonden gedicht

 VOOR  ONS  EIGEN  BESTWIL

Als kinderen werd ons strikt verboden,
dicht te spelen aan die grote waterplas
omdat, wanneer de bullebak zou komen,
je dan met ene grote hap verdwenen was.        

Ook nog, was door onze ouders afgeraden,                                          
ergens te spelen waar dat persé niet mocht.    
Een boeman kon daar zo ineens verschijnen
en dát was naar men zei een wreed gedrocht.
               
Stiekem bleven we graag spelen aan het water
en ook daar waar we persé niet mochten komen.
Een bullebak of boeman, hebben we nooit gezien.
Men had ons-voor ons eigen bestwil-beetgenomen.                                      

Het feest van Sinterklaas en van de brave Kerstman,
werd door ons in vast geloof als echt en waar ervaren.
Na ieder jaar kregen we meer twijfels en zagen later in,
dat het ook nu, leugentjes-voor ons eigen bestwil-waren.                            

Thans propageren leiders van allerlei soort hún waarheid,  
met veel blindelingse steun, van hun verstokte volgelingen
en dreigen met gevolgen van de hemelse, of aardse straffen,
om zo hún visie-voor ons eigen bestwil-aan ons op te dringen.
                                                               
Argeloos geloven, zoals wij in de Kerstman, deden mensen nog,
doch veel van onze leiders hebben, door hun wangedrag ontaard,
het geloven in de door hen gesproken woorden, zelf teniet gedaan.
Hún woord is-voor ons eigen bestwil- dáárom ook niets meer waard.
                                             
Alleen diégenen zullen we nog, op hun woord geloven en vertrouwen,
die een goed voorbeeld voor ons zijn in hun gedrag, uitingen of preken                      
en ons zonder te dreigen, op alle goede- en slechte dingen willen wijzen
en altijd pogen om een éérlijk verhaal-voor ons eigen bestwil-af te steken.

                                                                                                  P.B.K. 2012.